Novinarka je ubijena u svom stanu pod još nerazjašnjenim okolnostima

foto: NUNS

Navršile su se 32 godine od smrti novinarke Duge Radislave Dade Vujasinović, koja je 8. aprila 1994. godine ubijena u svom stanu u Beogradu, pod do danas nerazjašnjenim okolnostima, objavilo je Nezavisno udruženje novinara Srbije (NUNS).

Povodom godišnjice njene smrti, generalna sekretarka NUNS-a Tamara Filipović Stevanović i Filip Mladenović, prijatelj porodice Vujasinović i jedan od osnivača NUNS-a, položili su cvijeće i upalili svijeće na njenom grobu.

Filipović Stevanović ocijenila je da tri decenije neriješenog slučaja predstavljaju simbol nekažnjivosti zločina nad novinarima u Srbiji.

„32 godine nepravde, 32 godine od zločina koji je počinjen, a nekažnjen, šalje poruku o nekažnjivosti zločina nad novinarima i to je jedna matrica u ovom društvu, jer nijedno ubistvo novinara nije razrešeno“, kaže Filipović Stevanović.

Kako je dodala, za jedino ubistvo koje je bilo na sudu, ubistvo Slavka Ćuruvije, oni koji su bili prvostepeno okrivljeni su oslobođeni, a sada, kako je rekla, sud je utvrdio da je tu bilo velikih propusta u samom procesu.

„Nekažnjivost ubistva novinara šalje poruku celoj novinarskoj zajednici da je progoniti novinare ovde dozvoljeno i poželjno”, rekla je Filipović Stevanović.

Smrt Dade Vujasinović, prema riječima Mladenovića, po svemu sudeći predstavlja likvidaciju. Dodao je da je novinarka istraživala ratno profiterstvo devedesetih godina, kao i da su brojni propusti tokom istrage onemogućili da se slučaj rasvijetli.

„Pre 32 godine, u svom stanu, pronađena je mrtva Dada Vujasinović. Misterija njene tragične smrti nikada nije razrešena. Po svemu sudeći, radi se o likvidaciji. Zna se i zbog čega. Ona je istraživala ratno profiterstvo devedesetih godina i u knjizi koju je objavila njena sestra vidi se jasan motiv likvidacije“, rekao je Mladenović, dodavši da je prije dvije godine nastupila potpuna zastarjelost tog zločina.

„Dakle, ako bi se sutra uhvatio ubica, on bi, kao što je i danas, bio na slobodi”, rekao je.

Relevantni dokazi uništeni

Mladenović je kazao i da okolnosti smrti nisu razjašnjene zbog loše obavljene autopsije i rekonstrukcije događaja, kao i da nikada nije objašnjeno prisustvo krvi na fotelji u stanu novinarke.

Zvanična verzija Miloševićevog režima, kako je istaknuto iz NUNS-a, bila je da je izvršila samoubistvo pucnjem u grudi iz lovačke puške sačmarice.

Dodaje se da uviđaju nisu prisustvovali ni istražni sudija, ni javni tužilac, iako se radilo o javnoj ličnosti koja je dobijala prijetnje smrću koje često nisu bile anonimne, a relevantni dokazi za utvrđivanje načina smrti su uništeni.

Podsjeća se da je slučaj 2016. godine upućen na vještačenje Forenzičkom institutu u Hagu, ali je nalaz dodatno zakomplikovao istragu, jer je pored ubistva i samoubistva otvorio i mogućnost nesretnog slučaja usljed nestručnog rukovanja oružjem. Nakon toga, nisu preduzimane nikakve radnje u vezi sa ovim slučajem.

Potpuna zastarjelost krivičnog gonjenja za ubistvo nastupila je 2024. godine, tri decenije nakon smrti novinarke. Uprkos zastarjelosti, piše NUNS, ostaje zahtjev da se utvrdi istina o tome šta se zaista dogodilo 8. aprila 1994. godine.

Na godišnjicu novinarkine smrti podsjetili su i iz Udruženja novinara Srbije (UNS), navodeći, između ostalog, kako je zaključak izvještaja dostavljenog Višem javnom tužilaštvu u jula 2016. godine da je „povrede koje je kritičnom prilikom zadobila pokojna Radislava Dada Vujasinović mogu biti rezultat ubistva, samoubistva ili nesrećnog slučaja”.

Ko je bila Dada Vujasinović?

Dada Vujasinović rođena je 10. februara 1964. godine u Čapljini, u Bosni i Hercegovini. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na Katedri za jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik 1987. godine.

Novinarsku karijeru je počela u Privrednom pregledu, a nakon toga je pisala autorske tekstove za list Duga, gdje je 1993. godine postala članica uređivačkog kolegijuma.

U njenoj profesionalnoj karijeri ostali su istraživački tekstovi i reportaže o ratnim događajima u Jugoslaviji i političkim događajima u Srbiji. Za reportaže sa ratišta dobila je nagradu UNS „Svetozar Marković“. Bila je i članica UNS-a.

U jednom intervjuu, neposredno pred smrt, izjavila je: „Ako mi nekad padne saksija na glavu, nemojte da pomislite da je to bio nesrećan slučaj“.

Izvor: NUNS, UNS

___